International Spam (para reírse un poco)
Recibí este mensaje por medio del boletín personal Nilo news, de Nilo Casares:
Subject: Fijaos el despropósito de este spam
el tío que lo envía dice que se llama john y que es americano, pero escribe desde un dominio en alemania (de) y desde el correo de un tal daniflors (casi estoy por pensar que es catalán el tío) y te pide que le escribas a rusia (a un correo que tiene el dominio de primer nivel ru) a la supuesta clayton inc
y después dicen que a la gente la engañan, pues no sé cómo
mientras escribía esta introducción me ha llegado otro mail del mismo tío desde corea
John Gilbert, Clayton Investments Inc”
y otro desde una compañía en cualquier lugar
“John Gilbert, Clayton Investments Inc”
pero el texto siempre es el mismo y debes dirigirte a rusia
eso
que no os engañen
Gracias, Nilo
Esto es lo que tiene la maldita mundialización!
27/3/2008
Nintendo encirra os nenos ao perigo
Xa desde hai unhas semanas levo vendo un anuncio de Nintendo que no horario matinal infantil da TVG, encirra expresamente aos nenos a “chatear coa túa propia voz”, nun xogo para as consolas Nintendo e Nintendo DS que empregan conexión wi-fi para crear entornos multixogador. En Nintendo deben coñecer de sobra que empregaren a súa propia voz nos sistemas de chat-por-voz nas videoconsolas online é un factor importante de risco para os cativos, pola cuestión principalmente dos contacto con posibles pederastas (vid. traballos de Parry Aftab, ou de PantallasAmigas.net). Coido que a TVG debería retirar ese anuncio imediatamente, e Nintendo tomar nota para eliminalo doutras cadenas.
12/4/2007
Spam Karma actualizado en Res Rética
Harto de que a la versión anterior (1.20 alpha 2) de este plugin cazador de comentarios basura se le escapasen tantos en este blog (en Patada al Diccionario, sin embargo funciona bastante bien), me he decidido a actualizarlo instalando la versión 2.3. Veremos qué tal se porta.
Lo que sí espero es que su autor tenga más maña programando plugins que con su web, porque en la página del plugin he encontrado dos links rotos nada más probar, y al tratar de avisarle me he llevado un chasco con un formulario que no sé qué demonios hace pero no parece enviar nada. El propio Dave no parece muy seguro que de funcione, visto el aviso que pone al pie del mismo. Vamos, que me siento un poquito irritado con sus páginas. Espero que el buen comportamiento de su plugin lo compense. Spammers… ¡cuidado con el perro! ;-P
7/3/2007
¡Esto sí que son unas condiciones legales sencillas!
Las de estos spammers de El Flechazo. Ni letra pequeña ni rollos macabeos. Todo un ejemplo que seguir ;-P
También es muy gracioso el texto que incluyen en su página de inscripción: Si UD utiliza Hotmail como servidor de correo, el correo electrónico puede no llegarle debido al Filtro Anti-Spam.. Vamos, vienen a decir, si tienes filtro antispam no te llegará nuestro spam. X-D
6/11/2006
Tecnologías inalámbricas basadas en microondas: ¿ya sabemos lo que estamos haciendo?
Parece que ya nadie se acuerda de la movida que hubo a cuento de las antenas de telefonía celular (o móvil como se empeñó Telefónica en que dijésemos aquí). Y alegremente todas las instituciones, los operadores, las escuelas, los hoteles, los bares, las universidades, hacktivistas, empresas, más empresas, hasta nuestros vecinos… se están lanzando a extender redes todas ellas variantes que usan la misma tecnología de microondas: Wi-fi, WLAN, Wi-Max, Bluetooth, RFID, etc. Y los usuarios aplauden como inocentes niños contentos con su juguete nuevo, y piden más y más… sin fijarse en que ese juguete puede estar envenándonos poco a poco.
Las operadoras de telefonía móvil fueron las primeras responsables, con el beneplácito de las administraciones, en saltarse en hasta entonces sagrado principio de precaución, que debe regir todo lanzamiento al mercado masivo de una tecnología nueva potencialmente peligrosa para la salud, y sin tener idea de los efectos que causarían las radiaciones de microondas constantemente emitidas más cerca o más lejos de nuestros ignorantes cuerpos (no olvidemos la característica tan conveniente -para los emisores- de este tipo de polución: no se ve, no se huele, no se oye…), comenzaron a meternos a todos sin pedirnos permiso en el mayor experimento clínico jamás realizado.
Los signos alarmantes estaban ahí: el dinero no es tonto y las compañías de seguros en ningún momento se arriesgaron a asegurar a las operadoras de telefonía contra los posibles daños causados por sus antenas o teléfonos… ¡Qué más da! Siguieron adelante. A mí me recuerda, y me aterroriza pensarlo, en lo que pasó con el tabaco. Durante decenios nos vendieron ese producto sin advertir de los riesgos. Luego surgieron los primeros informes epidemiológicos que relacionaban su consumo con el cáncer de pulmón y otras enfermedades. Las tabacaleras intentaron taparlo. Hasta que les fue imposible. Luego vinieron las demandas millonarias, las prohibiciones y el repliegue de la industria… ¿No vamos hoy día camino de lo mismo? Deberíamos aprender de nuestro pasado para no repetir errores que cuestan millones de vidas.
Algunos deberían reflexionar antes de subvencionar, extender y recomendar este tipo de tecnologías como si fuera algo inocuo. Al menos algunos empiezan a espabilar en otros lugares. ¡No seamos los últimos, por nuestro bien!
PS: La OMS aún no ha terminado su estudio acerca de los efectos de este tipo de radiación (y otras). ¿Qué va a pasar si concluyen, como muchos otros estudios de menor alcance hasta ahora realizados, que las radiaciones usadas por estas tecnologías causan problemas a medio o largo plazo en el ser humano, aparte del conocido efecto calorífico a corto plazo?
1/11/2006
Ni sensacionalismo ni ocultar el peligro
Repasando viejos boletines del @Euskadi leo en un editorial lo siguiente (extracto el texto):
CANSADOS DEL ‘ESCÁNDALO INTERNET’
¿Es Internet nocivo? La perspectiva que se ofrece desde muchos medios está muy alejada en la mayoría de los casos de lo que conocemos como Internet. Al conjunto de herramientas tecnológicas que nos permiten trabajar en red se les atribuye una carga negativa que nada tiene que ver con su verdadera naturaleza.
(…)
Con el tiempo, esta ‘carnaza’ se vio acompañada de nuevas advertencias sobre los peligros de Internet: los timos, las compras inseguras, los piratas de software y música, los hackers que asaltan los bancos online, Internet como herramienta básica para organizar los grandes atentados terroristas o, incluso, la adicción a Internet. Noticias todas ellas que han podido ser reales pero que han sido un tanto exageradas para su trascendencia real.
(…)
Los desconocidos son igual de peligrosos en la vida real que en la digital. Los juegos violentos se encuentran en Internet, en el patio del colegio o en cualquier otro lugar. El espacio inmaterial de relaciones que supone Internet en nada tiene que ver con los problemas que padecemos desde hace muchos años en las ’sociedades industrializadas’.
Es deber de los medios de comunicación informar de estos acontecimientos, pero lo que no es de recibo es responsabilizar a Internet de ninguno de ellos. Ni siquiera insinuar que su aparición es foco de nuevos peligros. Estos están ahí desde siempre y la solución está en manos de los gobiernos. Estamos ante una campaña de difusión del miedo a gran escala e Internet es el mayordomo de los sospechosos.
(…)
Se están creando mitos que, si no se atajan, perdurarán. Para identificarlos, hemos abierto un espacio de colaboración en:
http://www.interneteuskadi.org/wiki/index.php/Mitos
Por supuesto que coincido en denunciar la fijación de ciertos medios (TV y prensa) contra Internet, a la que vieron durante los primeros años de su despegue entre la población como un competidor, pero que considero que ya llevan tiempo viéndolo de una forma más abierta e incluso uniéndose al enemigo puesto que hace tiempo que reconocen que no pueden vencerle.
Pero de ahí a decir barbaridades como que Internet no es foco de nuevos peligros o que los peligros de Internet siempre han estado ahí, me parece impropio de un medio serio, por muy internético que sea. Debido a mi participación en fechas recientes en proyectos acerca de la seguridad y la prevención de los riesgos de Internet para los menores quizás sea consciente de ciertos peligros que la gente del @Euskadi parecen no conocer, pues de otro modo no llevarían el péndulo al extremo del no pasa nada (que no pase fuera de la Red)…
Es evidente que Internet ha potenciado sobre manera, por su propia naturaleza (inmediatez, cierto grado de anonimato, interactividad, extensión, etc.):
- La rapidez y formas de entrada de los virus.
- La aparición de formas totalmente nuevas de fraude.
- Los riesgos para nuestra privacidad (vigilancia, robo de datos, suplantación de identidad, etc.).
- El acceso a cierto tipo de material, de otra forma difícil de conseguir: v.g., la pornografía infantil.
- El acceso de los menores a materiales no apropiados: pornografía, gore, fanatismo, supercherías, etc.
- Las posibilidades de contacto de pederastas con menores.
- Las posibilidades de adquisición de material peligroso: explosivos, armas, medicinas, psicotrópicos, etc.
- etc.
¿Cómo pueden negar eso?
Por supuesto que los medios tienden a exagerar muchas veces estos peligros, y que por una víctima que hay olvidan a millones que no lo son, pero lo mismo hacen con todo: ahí Internet no me parece que sea ya una fijación especial.
Así pues, es denunciable esta actitud, pero no lo es menos minimizar los riesgos de la Red, sobre todo para los nes abrimos una puerta a un mundo desconocido, lleno de maravillas pero también de peligros, mientras están dentro de sus supuestamente seguros hogares.
30/10/2006
Baketik y la falta de ética
Desde fuera de Euskadi no sé si se conoce la evolución de lo que antes fue Elkarri y que ahora ha dado lugar a Lokarri. Bien, esta entidad es heredera de la primera, y por tanto incluso a efectos legales imagino que tienen derecho a usar las bases de datos que acumularon los primeros durante su larga trayetoria a favor de la paz en Euskadi.
Pero lo curioso es que otra iniciativa que de alguna forma ha nacido de la experiencia de Elkarri, como es Baketik (o al menos su implusor Jonan Fernández ha pasado de un proyecto a crear y/o dirigir el otro), se ha pasado la LOPD por tal parte y ha comenzado su actividad usando las bases de datos de simpatizantes y colaboradores de Elkarri, tanto para enviar su publicidad postal como para hacer un descarado spam. Y digo spam porque a efectos de la LSSICE están promocionando sus servicios (de pago) como son sus cursos, de forma directa, a usuarios que no los han solicitado.
Creo que están incumpliendo muy gravemente tanto la LOPD (al usar datos obtenidos por otra entidad) como la LSSICE (al enviar publicidad no solicitada). Desde aquí lo denuncio a la espera de que sepan rectificar y seguir adelante con sus prometedores y sin duda útiles proyectos, pero con la ética y la legalidad por delante. Si no, la gente no se va a creer que estén realmente capacitados para dar cursos de resolución ética de conflictos, como ofrecen.
12/2/2006
Incoherencia mediática
¿Recordáis mi nota sobre los anuncios de webs de citas en un portal para niños del Grupo Correo? Bien, pues no os perdáis este artículo, donde ellos mismos (Diario Vasco) advierten de que hay que mantener a los niños alejados de los webs de citas. Claro que sí, y ellos predican con el ejemplo.
5/1/2006
Os perigos da publicidade segmentada por palabras chave
Para mostra qué mellor botón ca este: un blog onde se reproduce unha noticia sobre algúns dos perigos que supón o móvil para os rapaces e un anuncio que se dispara por este termo chave e lles vende movidas dos móviles aos rapaces. Todo un exemplo de discurso involuntariamente contraditorio. Sonvos as cousas dos anuncios de Google…
27/12/2005
P2P: No es delito, pero puede ser peligroso
Las dos caras del P2P: los activistas de CompartirEsBueno (que se dedican a bajarse canciones del presidente de la SGAE, el músico Teddy Bautista, delante de la policía o a la puerta de las delegaciones de la SGAE) y este artículo avisando de los peligros que encierran ciertos programas de P2P. Según nos aclaran en CompartirEsBueno, bajarse música no es delito siempre que no exista lucro, aunque puede darnos otra clase de disgustos.
Powered by WordPress


