Res Retica

5/4/2008

[GL]

A prol dunha estrutura de coordinación de proxectos culturais galegos na Rede

Clasificado bajo: De Reflexionibus Reti, Filli Callæchiæ — admin @ 4:28 pm

Quero deixar aquí plasmado o bosquexo dunha idea que callou na miña cabeza aí atrás, despois de varios anos de percibir que o “complexo castrexo” (cada un no seu castro, virado de costas para os veciños) que se nos bota en cara aos galegos moitas veces, tamén afectaba aos valiosos proxectos que dotan á Rede Galega de hoxe en día de tanto e tan interese contido. Non quero demorar máis a súa publicación, porque preciso liberar a miña cabeza e a morea de papeis sobre o meu escritorio para reflexionar sobre outros temas que me preocupan ultimamente. Velaquí logo a idea por se lle serve a alguén:

Trataríase de solucionar esta desconexión de proxectos mediante a creación dunha estrutura de coordinación e xestión profesional de todos aqueles proxectos que unan cultura/idioma + NTIC.

Funcións:
- Coordinación.
- Promoción da sinerxia.
- Captación de fondos.
- Xestión de recursos: entre eles, bolseiros, proxectos de I+D, etc.
- Xeración de novos proxectos.
- Contabilidade??
- Xestión e asesoramento fiscal, laboral, xurídico, etc??

Recursos precisos:

- 1 persoa a xornada completa (ou talvez abondase a 1/2 xornada).
- Salario: aprox. 1.500 euros/mes.
- 1 oficina + 1 PC.
- 1 teléfono + Internet.

Ingresos:
- Os gastos serían divididos entre os participantes.
- Sumaríaselle financiemtno público inicial e/ou periódico (Consellaría de Innovación e Industria??).

Coido que podería limitarse unicamente aos proxectos sen ánimo de lucro, pero habería que miralo ben.

Penso p.ex. en proxectos como Arredemo, Fillos de Galicia, Blogaliza, A Ciberirmandade da Fala, Chuza?? etc.

9/2/2008

[ES]

Ya está bien: ¡P2P no es piratería!

Clasificado bajo: De Reflexionibus Reti — admin @ 8:54 pm

El pasado día 25 de enero volví a escuchar por enésima vez la tendenciosa identificación de descargas o comparticiones P2P con piratería. Fue en la TVG al mencionar que los gallegos eran los que más pirateábamos de España (cuando querían decir los que más descargaban de Internet). Desde siempre, el término piratería, implica lucro y delito. Si no hay lucro no podrá ser piratería. Quizás cambien las leyes y lo conviertan en delito… pero como no cambien el diccionario no será correcto llamarlo piratería. El top-manta puede serlo, ya que detrás hay un negocio muy lucrativo para algunos… (generalmente no para los que dan la cara en las calles, sobreviviendo como pueden). Pero el P2P es radicalmente diferente del top-manta: uno es compartición no lucrativa entre particulares, el otro un lucrativo negocio ilegal. Seamos rigurosos, por favor y no insultemos a la población.

5/2/2008

[GL]

Proposta a prol da recuperación de aldeas abandonadas por medio de Internet

Clasificado bajo: De Reflexionibus Reti, Filli Callæchiæ — admin @ 3:41 pm

Hoxe estiven vendo na TVG unha información acerca das 1.200 aldeas abandonadas (a sumar ás 700 nas que só queda un derradeiro habitante) do noso país. E deille forma a xeito de bosquexo a unha idea que xa levaba tempo no meu maxín, aínda que fose parcialmente: como aproveitar Internet para empurrar pola recuperación destes lugares. Penso que a seguinte idea non costaría moito poñela en práctica coa cooperación das entidades locais e a nivel de consellarías, e que se integraría perfectamente como un servizo público para o movemento neorruralista ou de retorno e avivecemento do noso agro.

O miolo da idea sería a creación dun portal dirixido a todas as persoas de dentro e fóra de Galiza interesadas potencialmente en trasladarse a vivir ao campo, para ofrecerlles as axudas e informacións precisas para escolleren estas aldeas actualmente en perigo de morte. O internauta podería acceder desde el a informacións xerais sobre todo tipo de axudas para rehabilitación, instalación de negocias no rural, creación de cooperativas, formación, etc. que ofrecen as distintas administracións, cunha forma de contacto directa e rápida, integrando toda esta información lexislativa e administrativa.

Por outra banda debería haber unha base de datos para localizar estas aldeas, cun sistema de xeoposicionamento nun mapa interactivo. Ao chegar a cada ficha de cada aldea, teríamos unha páxina onde poderiamos ver fotos, servizos próximos, historia, características físicas, de entorno, paisaxe, valores… e tamén acceso aos inmobles e terros á venda nesa aldea, con contacto directo cos propietarios. Tamén estaría ben dispoñer de estudos públicos sobre propostas de actividades axeitadas a cada aldea, para dar ideas aos interesados e demostrar a viabilidade económica das áreas.

Unha terceira sección estaría destinada aos propios internautas, xa instalados nesas aldeas recuperadas ou en proceso de instalación, cun foro para resolveren dúbidas, faceren consultas, intercambiaren experiencias, solicitaren axuda, etc.

Promoveríase a difusión deste web entre emigrantes con interese de retornar ou descendentes, como unha proposta atractiva para a súa instalación en Galiza. Tanto que se critica ás veces ao retornado, pero podería contribuir a salvar o noso agro, como xa teño defendido anteriormente desde Fillos de Galicia.

Esta idea podería ter un nome: aldeas-vivas.info.

Quen se anima a poñela en marcha? :-)

11/8/2007

[GL]

Analfabetos electrónicos

Clasificado bajo: De Stultitia in Reti, De Reflexionibus Reti — admin @ 10:00 am

Non me deixará de indignar nunca o atrevida que é a ignorancia dalgúns usuarios da Rede. Porque o que non me extraña é que haxa esa ignorancia, de feito estamos a meter a millóns de persoas nun novo sistema de comunicación sen a máis mínima preparación sobre os seus códigos. É como se de súpeto tivésemos que compartir as autoestradas con milleiros de condutores noveles e sen carnet ao volante de coches do trinque.

Os problemas xorden cando te atopas nas ciberestradas con algún destes neointernautas (ou non tan neos) e che rifa por ires pola dereita, ou por non o avisar dun troco de sentido malia teres ti marcado correctamente cun intermitente do cal o analfabeto descoñece o significado.

É aí cando o internauta veterán se alporiza e lle ferve a cabeza. Como a estas alturas temos que aturar que alguén nos diga cousas como: “a min non te me atrevas a esmiuzar a miña mensaxe cando ma respondas” ou “é moi maleducado copiares e pegares as miñas frases” cando un emprega o clásico e practiquísimo quoting no e-mail, ou terlle que explicar a un interlocutor que se contesta por riba das mensaxes que responde, vólvese unha tolemia manter unha conversa mediante e-mails sucesivos!!? Ou mesmo ter que recibir unha bronca porque un necio de funcionario non sabe interpretar o emoticono máis sinxelo?

Se é que non deberían vender coches a quen non demostrou saber as normas de circulación! >:-(

10/6/2007

[GL]

Política lingüística: En que meter un millón de euros?

Clasificado bajo: De Reflexionibus Reti, De Reti Publica, Filli Callæchiæ — admin @ 6:47 pm

Logo de Galego e Logo (valla a redundancia)Levo xa varias semanas querendo pararme a falar disto en Res Rética pero non dei sacado tempo ate o de agora. Quero comentar aínda que só sexa por riba o que a min me parece unha forma pouco eficiente de gastar as partidas orzamentais que ten a Dirección Xeral de Política Lingüística da Xunta. Vexo que gastan un millón de euros nunha campaña como Galego E Logo! (para que despois a empresa encargada -Grupo BAP&Conde, SA- se adique a promocionar o web de balde facendo abuso dos foros gratuitos como foi o caso en Fillos de Galicia, pero ese é outro cantar…) que é unha campaña que non sei o efecto tería na sociedade galega nin cantos rapaces se animarían a falar máis galego grazas a ela…

E non podo deixar de preguntarme, tendo en mente o mesmo que tiña cando apoiaba unha campaña a prol da música galega copyleft, e aquel comentario que me fixera Xurxo Souto hai xa uns anos, acerca de que facer música achegada á xente nova en galego facía moito máis polo idioma que todas as campañas institucionais.

E digo eu, como proposta derivada da reflexión anterior… por que non meter ese millón de euros en financiar a composición e publicación de música galega baixo licencia copyleft? A repercusión podería ser moitísimo maior que con campañas de tan dubidosa calidade e eficacia como a de Galego E Logo, tendo en conta que a música é un vehículo ideal para chegar á xente nova, que é coa que temos o problema máis grave hoxe en día no tema lingüístico (como puidemos ver hai pouco co documental Linguas Cruzadas de María Yáñez), e que eles mesmos farían de divulgadores pasándose os centos de cancións que se poderían producir con ese orzamento. E non debemos rachar as vestiduras por propoñermos financiar cultura con diñeiro público: sempre se fixo dunha ou outra forma, faise tamén noutras artes, e neste caso está máis que xustificado se o que se quere é salvar unha lingua que fai parte indivisible desa cultura.

Supoño que un grupo máis ou menos profesional (deixemos a unha banda aos máis grandes da nosa música e aos máis amateurs) podería perfectamente producirse 1 canción (algúns ate un álbume enteiro) por 2.500 euros, por poñer unha cifra. Iso quere dicir que cun millón poderiamos ter na Rede dispoñibles para baixaren todos os galegos (de todo o mundo, non o esquezamos) 400 cancións galegas copyleft.

Non terían máis efecto que a campaña millonaria Galego E Logo?

2/5/2007

[ES]

DNI electrónico: ¿amenaza u oportunidad?

Clasificado bajo: De Reflexionibus Reti, De Reti Publica — admin @ 5:58 pm

(Versión original del texto que publicó editado Diagonal en su número 53)

En estas mismas páginas y en otros medios atentos a las amenazas contra los derechos humanos hemos podido leer advertencias sobre los peligros que nos acechan tras esas novedad tecnológico‑administrativa del DNI electrónico. La sombra del Gran Hermano informático es alargada y ahora nos alertan de que ha llegado hasta ese documento que todos llevamos encima (que nos obligan a llevar, no lo olvidemos). La incorporación de un chip al tradicional documento de identidad abre toda una serie de posibilidades aun por explorar. Pero ¿por qué sólo considerar las que implican un mayor control por parte del Estado? Como siempre, la tecnología está al servicio de la ideología dominante. Por ello su uso está encerrado en los límites del Real Decreto 1553/2005 que lo puso en marcha y que básicamente se orientan a facilitar trámites administrativos y comerciales por vía electrónica. Pero pensemos por un momento en las posibilidades que abre y que no están expresamente en esa ley: “Todas la personas físicas o jurídicas, públicas o privadas, reconocerán la eficacia del documento nacional de identidad electrónico para acreditar la identidad”. Es decir, en teoría serviría para permitir la identificación electrónica en un proceso de votación telemático. Si nos apoyamos en esa validez para darle un uso político al DNI digital podríamos abrir las compuertas de la presa que mantiene hoy en día como inviable la Democracia Directa, ya que cualquier debate en torno a dicho sistema de gobierno ciudadano choca tarde o temprano con quienes alegan que no es factible estar organizando referenda cada semana para que los ciudadanos puedan decidirlo todo. La existencia de redes ubicuas como Internet y la telefonía móvil, unida a esta arma democrática en que podemos convertir al DNI electrónico, desmontaría ese argumento y abriría un esperanzador camino para la recuperación de la soberanía por parte del ciudadano. Con esta nueva herramienta ¿nos controlará el Estado a nosotros, o nosotros a él?

11/4/2007

[GL]

Traducindo os xornais españois en Internet

Clasificado bajo: De Reflexionibus Reti — admin @ 5:33 pm

Tradutor ES-GL de xornaisXa hai tempo que quería comentar algo acerca da iniciativa de Vieiros, e despois seguida por moitos usuarios de Chuza, de ligar coas versions traducidas automaticamente ao galego polo Traduza-G da empresa Dimensiona, dos xornais electrónicos en lingua castelá. A min, en contra das loubanzas recibidas polo invento, non me parece unha idea que teña o máis mínimo interese, e penso que pode ser mesmo contraproducente. Tentarei explicar por que, partindo de certos feitos:

a) As traducións automáticas son sempre peores que as humanas. A propia Dimensiona o advirte no seu web.
b) Cantos usuarios do sistema saben galego e non saben castelán? Quero dicir, que… realmente para que queremos ler esas novas nun imperfecto galego cando as podemos ler nun mellor castelán?
c) Afacernos a ler un galego traducido directamente do castelán, imperfectamente, pode contribuir a meternos na cabeza castelanismos léxicos, gramaticais, etc. Non incorreccións, porque asumo que incorrecto non é… pero cando menos será moi calcadiño ao castelán.
d) Se aos xornais lles damos unha forma de se aforraren unha tradución profesional á nosa lingua, nunca nos ofrecerán contidos redactados no noso idioma. Para eles será moi cómodo responder: “¡Pero por qué nos pedís contenidos en gallego si ya tenéis todo el periódico traducido gracias a Dimensiona!”

Daquela, penso que non ten sentido nin utilidade real, que non lle tiramos proveito ningún ao asunto. E que tanto pola comodidade para os xornais, que xa teñen excusa para non ofrecernos novas na nosa lingua, como polo perxuízo que pode supoñer para a calidade da lingua, afacernos a ler un galego auto-calcado do castelán, coido que deberíamos pedir que se invistan esforzos noutras direccións, como por exemplo a de facilitar con ferramentas deste tipo a tradución / troco-de-normativa coas páxinas escritas en português. Iso si que coido tería moito máis interese. E ollo, que non quero dicir que esa ferramenta non teña utilidade, pero para o que o estamos empregando paréceme a min que non é bo.

…Pregúntome por que se farán certas cousas que se fan na Internet galega.

10/4/2007

[GL]

A chuza anda revolta!

Clasificado bajo: De Reflexionibus Reti, Filli Callæchiæ — admin @ 6:19 pm

Hoxe fiquei sorprendido ao ver unha nova en Chuza que me levou a unha crítica moi dura dun dos seus usuarios máis destacado (Nemigo). A verdade é que aínda non me enteirei ben de que vai a película, xa que entrei no cine cando xa empezaran os tiros, pero ten toda a pinta de que hai dúas cuestións moi interesantes a debate:

  • O funcionamento dos sistemas sociais de promoción de noticias (Chuza, Menéame, etc.).
  • O modelo de financiamento publicitario de proxectos web

Ambos os dous son temas que me tocan moi de preto. O primeiro polas posibilidades de democratización que achegan ou poden achegar estes sistemas (vid. o meu fillo DemoTicias), e o segundo porque é unha vía de financiamento que tamén usamos en Fillos de Galicia.

Seguirei dando conta aquí e acolá das miñas impresións sobre o tema, e outro ao que nos pode levar… Que hai detrás da trangallada da Web 2.0?

[GL]

O novo Vieiros e as ligazóns

Clasificado bajo: De Reti Commerciali, De Reflexionibus Reti — admin @ 5:50 pm

Non quería deixar de comentar algo que me chamou desagradablemente a atención do novo Vieiros, ademais doutros aspectos de utilizabilidade web que teo comentado no propio portal. Neste caso semella unha incoherencia en canto á propia filosofía do portal. Lemos en http://www.vieiros.com/vieiros/index/texto:creative_commons o seguinte:

“Os links son fundamentais para que a información flúa a través de internet. “

Estupenda perogrullada! Pero, se verdadeiramente pensan iso… Por que xa non permiten incluir ligazóns nos comentarios do novo sistema? E por que eliminaron centos (senón milleiros) de comentarios que existían na versión anterior do portal e que contiñan en moitos casos interesantes ligazóns cara a outros webs?

Imaxino que isto, como o resto de suxestións, queixas e comentarios que lles deixei, caerá en saco roto. Pero non quería deixar de salientalo aquí para coñecemento doutros usuarios deste decanos dos portais galegos.

24/3/2007

[ES]

Diagonal publica mi carta sobre su supuesto ‘accionariado popular’

Clasificado bajo: De Reflexionibus Reti — admin @ 1:21 pm

Aunque en el pasado he criticado a este medio alterinformativo con el que colaboro ocasionalmente, por no haber publicado cartas que les enviaba, ahora debo congratularme de que lo hayan hecho, aunque haya sido con cierto retraso, pero abriendo así la posibilidad de que se abra un interesante debate entre sus suscriptores acerca del modelo de control que podemos tener sobre él quienes contribuimos a financiarlo.

He aquí la carta:

¿Accionariado popular en Diagonal?

En un breve autopromocional de la p. 3 del número 46 de Diagonal
podíamos leer que se describían las suscripciones a este medio como un
‘accionariado popular’. Si fuera así sería una gran idea, y convertiría a
Diagonal en una entidad plenamente democrática y en manos de sus lectores.
Por medio de su web los suscriptores podríamos, con nuestra contraseña
privada, acceder a debatir y determinar la línea editorial, modificaciones
en las secciones, fiscalizar la gestión de los
responsables, decidir cuánto se cobra por la publicidad, cuánto pagamos a
los asalariados, elegir artículos que publicar en los próximos números o
temas sobre los que elaborar reportajes. ¡Qué gran idea y qué ejemplo de
coherencia en un medio tan libertario! Pero… ¡ay! me temo que no es así,
ya que nada indica que los suscriptores seamos realmente dueños del medio
y en la página del web que describe el funcionamiento de Diagonal se
explica claramente que los que deciden son los trabajadores y en todo caso
los colaboradores, pero nada de verdadero accionariado popular. Así que
pido un poco de coherencia o que al menos se cuiden un poco los términos.

Poco después de haberla enviado (hace justo 2 meses) me contestaron de dicho medio, aunque a nivel particular y sin pretender representar su voz, juzgando que lo que yo proponía no podía funcionar. He aquí el mensaje de este colaborador, cuyo nombre no daré por respetar su privacidad, y que publico aquí para dar pie a que los lectores opinen y se posicionen:

HOla Manuel, no puedo mas que comentarte algo sobre tu carta. Vaya
por delante, que se agradece el esfuerzo por asegurar que nos nos
desparramemos y mantengamos cierta coherencia.
Pero el ser accionista de algo, el ser quien lo financia, no implica que
se decida los contenidos. Propiedad y decision son cosas diferentes.
POr otro lado, Es realmente internet un espacio democratico? todo el mundo
lo usa igual, y con la misma frecuencia?
El modelo que tu planteas de particpacion del publico, ya ha sido ensayado
con los Indie media, a nivel mundial. POr favor, busca cuales han sido las
reflexiones resultantes. Eso en cuanto a lo del voto por internet.
La experiencia de discusion por la red, del Diagonal, ya que tenemos una
asamblera virtual, no indican para nada que sea mas democratico: hay una
tendencia a que decide el que mas habla o escribe, nada mas. POr eso
mantenemos la asamblea presencial.
POr otro lado, para proponer temas, articulos, hacer llegar criticas, etc,
no hace falta ser accionista, cualquiera lo puede hacer, ahora mismo. Eso
si, el grupo editor tiene capacidad de no seguir la propuesta. Pero de
hecho, con el voto por internet, pasaria lo mismo.
Por ultimo, por favor, nuestra web tiene una parte sobre el encuentro
anual del colectivo con su entorno y los movimientos sociales. En ella se
habla de que se rendiran cuentas, discutiran las lineas de la publicacion,
etc. en reuniones presenciales y publicas. Ese es nuestro maximo organo de
decision, la reunion o asamblea con nuestros lectores.
En todo caso, lo que nos puedes criticar, es que dicho encuentro, a nivel
estatal, no se haya hecho. Y no es un problema de coherencia, sino de
capacidades.
Pero con un entorno tan presto al apoyo y al contruir juntos, seguro que
nos es cada dia mas facil.
Salud

Next Page »

Powered by WordPress